Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei, ülkenin muhalif basınında yine gündeme oturdu. Arjantin basını, Milei'nin sık sık sanat dünyasıyla yan yana gelmesinin sebebinin yalnızlık ve toplum tarafından kabul edilme isteğinden kaynaklandığını yazdı.

Arjantin’de siyaset sahnesi bazen parlamentodan çok bir magazin platosunu andırıyor... Javier Milei’nin Tenör Andrea Bocelli ile Cumhurbaşkanlığı Ofisi Casa Rosada’daki (Pembe Ev) beklenen mini galası da buna en taze örnek. Başkan’ın hayalini kurduğu o "yakın dostlarla opera gecesi" ise tam bir hayal kırıklığına dönüştü.

Plan şıktı: Mayıs Nişanı’nı alan Andrea Bocelli, Casa Rosada’da Milei ve özel davetlilere mini bir opera seçkisi sunacaktı. Milei, Rossini’den Bellini’ye kadar favorilerini bile sıralamıştı ama Bocelli son anda "Yorgunum, doğaçlama söyleyip rezil olmak istemem” diyerek geri adım attı.

Başkan’ın yüzü düştü, gala çöktü. Tenor sadece kibarlık olsun diye piyanoda “Por una cabeza” çaldı ve gece kapandı.

BİR BAŞKAN, BİR SİNEMA SALONU VE DOLDURULMAK İSTENEN BOŞLUK

Milei’nin bu tür özel “kültür buluşmaları” yeni değil. Quinta de Olivos’taki küçük sinemada bakanları ve gazetecileri toplayıp opera dinlettiği pazar akşamları artık bir rutin.
Bazen opera, bazen film… Milei, en son Guillermo Francella’nın Homo Argentum filmini iki farklı ekiple izlettirdi.

Milei, Movistar Arena sahnesinde mikrofonu eline alıp Arjantinli rock grubu Ratones Paranoicos‘un “El Rock del Gato” şarkısını söyleyerek sosyal medyada gündem olmuştu.

Milei'nin yakın çevresi, bu sahnelerin tek ortak noktasını biliyor: Derin bir yalnızlık. Çocukluğunda şiddet gören, gençliğinde arkadaşsız büyüyen Milei’nin hayatında duygusal güvenlik sadece iki figürle kurulmuş: Kız kardeşi Karina ve ölen köpeği Conan.

Hâlâ Conan’dan “şimdiki zamanda” bahsetmesi, kararlarını “onun öte âlemden ilettiği mesajlarla” açıkladığını iddia etmesi bu boşluğun en çarpıcı göstergesi. Başkanlığı bile bazen “Onun kabul edilme arayışı” gibi görünüyor. Yakın bir danışmanı şöyle diyor: “Milei’nin tek istediği, biraz ilgi.”